10 - علاء الدّوله مسعود بن ابراهيم ( 492 - 509 ) چون علاء الدّوله مسعود در سال 492 بامارت نشست پسر خود امير عضدّ الدّوله شيرزاد را بحكومت هندوستان فرستاد و عضد الدّوله كه نيز از ممدوحين مسعود سعد سلمان است در هندوستان فتوحات بسيار كرد و تا حدودى كه غزنويان فقط در عهد سلطان محمود به آنجا رسيده بودند پيش تاخت بعلاوه قسمتى از پنجاب نيز بتصرّف مسعود سوّم درآمد زوجهء مسعود چنان كه اشاره كرديم دختر سلطان ملكشاه سلجوقى و خواهر سلطان سنجر بود . 11 - ارسلانشاه پسر مسعود سوّم ( 509 - 511 ) بعد از مرگ علاء الدّوله مسعود پسرش ارسلانشاه بجاى او نشست ليكن برادرش شيرزاد مدّعى او شد ارسلانشاه او را كشت و برادران ديگر را بجز بهرامشاه كه بخراسان پيش خال خود سنجر گريخت بحبس انداخت و با مادر بهرامشاه كه مادر سببى ارسلانشاه بود باستخفاف رفتار نمود . ارسلانشاه تا تاريخ شوّال 511 در غزنين سلطنت ميكرد . در اين تاريخ سنجر كه از برادر خود سلطان محمّد بر خراسان حكومت داشت پس از پيمانى كه در مرو با بهرامشاه بست امير انر از امراى خود را با بهرامشاه روانهء سيستان نمود و در آنجا امير ابو الفضل نصر بن خلف ملك نيمروز نيز بايشان پيوست و سنجر هم با وجود اينكه سلطان محمّد او را از اين خيال منع كرده بود عازم غزنه شد و در يك فرسنگى غزنه بتاريخ شوّال 511 ارسلانشاه را شكستى سخت داد و امير ابو الفضل سيستانى در